دره‌ی گنجنامه–عباس‌آباد با طول تقریبی ۲٫۵ کیلومتر، یکی از برجسته‌ترین عرصه‌های طبیعی–تاریخی شهر همدان به‌شمار می‌آید. وجود کتیبه‌های چند هزارساله هخامنشی و اشکانی در کنار آبشارهای طبیعی، باغ‌های سرسبز، و صخره‌های گرانیتی کم‌نظیر، این دره را به مجموعه‌ای بی‌بدیل از ارزش‌های تاریخی، طبیعی و فرهنگی تبدیل کرده است. مطالعات و طرح راهبردی تهیه‌شده برای این محدوده، با رویکردی کل‌نگر، به تحلیل ارتباط این دره با ساختار شهری همدان و طبیعت پیرامون آن پرداخته و امکان‌سنجی توسعه گردشگری را با تأکید بر حفظ کیفیت محیطی بررسی کرده است. اهداف کلیدی طرح عبارت‌اند از: حفاظت از محیط کوهستانی دره و باغ‌های طبیعی آن. ارتقاء کیفیت بصری و عملکردی عرصه‌های اطراف دو اثر تاریخی (کتیبه‌ها و آبشار). حفاظت از طبیعت بکر دشت میشان و ارتفاعات مشرف به دره. صیانت از صخره‌ها و سنگ‌های گرانیتی خاص منطقه به‌عنوان میراث زمین‌شناختی. تأکید بر ممنوعیت احداث تله‌کابین به‌دلیل آسیب‌های جبران‌ناپذیر به ارزش‌های تاریخی، طبیعی و بصری. ایمن‌سازی مسیرهای مستعد ریزش، به‌ویژه در مسیر دسترسی به دشت میشان. ارائه‌ی الگوهای معماری سازگار با محیط، برای توسعه‌ی پروژه‌های گردشگری کوچک‌مقیاس و کم‌تداخل. با وجود این مطالعات دقیق و توصیه‌های مؤکد مشاور، متأسفانه با تغییر مدیریت ارشد استان، این توصیه‌ها نادیده گرفته شدند. نتیجه‌ی آن، احداث ایستگاه تله‌کابین در مجاورت مستقیم دو اثر تاریخی منحصربه‌فرد و تبدیل عرصه‌ی پیرامونی به فضایی آشفته و ناهنجار شد. چشم‌انداز ارزشمند دره اکنون با حجم بالایی از پارکینگ، اتومبیل، ایستگاه‌های کرایه حیوانات، سرویس‌های بهداشتی، تاسیسات تله‌کابین، کف‌سازی‌های وسیع نامتجانس و بساط فروش اجناس بی‌کیفیت (عمدتاً چینی) مواجه شده و بخش مهمی از هویت فرهنگی–تاریخی این میراث گرانبها تحت‌الشعاع قرار گرفته است. * در بخش ۸ (رویکرد توسعهٔ پایدار)، داده‌های دیگری از این طرح ارائه شده است.